Een historie van keramiek

Beesel is (inter)nationaal bekend vanwege haar keramiek. In 1923 startte St. Joris keramische industrie, een onderneming die nog steeds bestaat en nu met name voor de bouw werkt (glazuurstenen).
In de jaren 30 werd, naar Tegels voorbeeld, bij St.Joris een atelier opgericht waar kunst- en gebruiksvoorwerpen werden geproduceerd.
Naast St.Joris ontplooiden vanaf midden jaren 50 ook andere Beeselse keramische bedrijven, zoals Loré en Ciro, artistieke activiteiten.

Door heel Nederland en zelfs tot ver buiten Europa vonden de veelal religieuze of profane
kunstwerken, zowel in unica als seriematig, hun weg naar de liefhebbers. De monumentale werken, standbeelden, reliëfs en andere keramische objecten sierden kloosters, kerken, scholen en tal van andere publieke gebouwen.

De kunstwerken onderscheidden zich vaak door het typische kleurengamma van de gebruikte glazuren en het toegepaste procedures in de met kolen en hout gestookte zoutovens.
Kunstenaars als Leo Jungblut, Charles Grips, Piet Schoenmakers, Jules Rummens en Joep Thissen zorgden voor kwalitatief hoogstaande kunstwerken.

Inmiddels is het kunstatelier van Sint Joris gesloten. Ook de later opgerichte bedrijven Loré en Ciro zijn inmiddels al weer vele jaren geschiedenis.
De kleine keramische producten zijn nu geliefde verzamelobjecten geworden. De grotere werken dreigen verloren te gaan omdat ze veelal in kerken zijn geplaatst. Waar kerken worden afgebroken verdwijnen vaak ook de kunstwerken.

Om te voorkomen dat unieke keramische werkstukken voorgoed verloren zullen gaan, is de Stichting Beesels Keramisch Erfgoed opgericht. Door kunstwerken te verwerven of in bruikleen te nemen, wil de stichting in Beesel vervaardigde keramische kunst voor het nageslacht bewaren. Beesel kent wat keramische kunst betreft een rijke historie. Met dit initiatief moet de verbondenheid van Beesel met keramiek opnieuw een plek krijgen.